บทนำ  

                ในแต่ละวันมีการเกิด และมีการดับของสรรพสิ่งในโลก ไม่ว่าสัตว์ สิ่งของ พืช รวมทั้งสัตว์โลกที่เรียกว่า มนุษย์ ไม่มีสิ่งใดในโลกสามารถอยู่ยั่งยืนเป็นอมตะ จนนิรันดร  ทุกอย่างในโลกมีการเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา สำหรับมนุษย์ที่ยังไม่ตายหรือเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา ยังคงดำรงอยู่และดำเนินกิจกรรมต่างๆตั้งแต่ลืมตาตื่น จนถึงเวลาที่ต้องหลับนอนพักผ่อนในแต่ละวัน เรียกกันโดยทั่วไปว่าเป็นมนุษย์ที่มีชีวิต  ชีวิตคืออะไร เกิดมาอย่างไร ตายแล้วไปไหน เป็นคำถามที่หลายคนยังสงสัยและแสวงหาคำตอบในทางวิทยาศาสตร์มีการอธิบายไว้ถึงการอุบัติขึ้นของชีวิตโดยไม่พูดถึงหลักกรรม เหมือนคำอธิบายของพุทธศาสนา จึงจะไม่นำมากล่าวถึง ณ ที่นี้ แต่จะอธิบายตามหลักการของพระพุทธศาสนาในแง่ที่ว่า  ชีวิตเป็นผลรวมขององค์ประกอบ 5 อย่าง  ได้แก่  รูป  เวทนา  สัญญา  สังขาร  และวิญญาณ  ซึ่งเรียกตามภาษาธรรมว่า  “ขันธ์  5” หรือ “เบญจขันธ์”  เมื่อแยกออกทีละส่วนจะพบว่าเบญจขันธ์นี้ เป็นอนัตตาและสุญญตา  คือว่างเปล่าไม่มีตัวตน  ไม่น่ายึดมั่น  ถือมั่น  ด้วยอัตตา  จนเป็นเหตุแห่งทุกข์  เป็นอุปาทานขันธ์                                                                              

วัตถุประสงค์

 เมื่อศึกษา  เรื่องความหมายความจริงของชีวิต แล้วนักศึกษาสามารถ

1. อธิบายความหมายของชีวิต ตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนาได้ถูกต้อง
2. ระบุองค์ประกอบของชีวิตตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนาได้ถูกต้องครบถ้วน
3. อธิบายความหมายของ “รูปธรรม”  “นามธรรม”   “สุญญตา”  “อนัตตา” และ"อุปาทานขันธ์” ตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนาได้ถูกต้อง
4. อธิบายความสัมพันธ์ของ “รูปธรรม”  “นามธรรม”   “สุญญตา”  “อนัตตา” และ"อุปาทานขันธ์” ตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนาได้ถูกต้อง
5. ระบุเหตุผลที่พระพุทธองค์ทรงสอนไม่ให้ยึดมั่นถือมั่นได้ถูกต้อง